Sylabus przedmiotu fakultatywnego

Tytuł: Sfera publiczna – teoria i praktyka

Osoba prowadząca: dr hab. prof. UŁ Agnieszka Rejniak-Majewska

Dla: kierunki IKW w ramach zajęć fakultatywnych wg siatek

Poziom studiów: I stopień

Punktacja: 4 ECTS

 

Skrócony opis: Celem zajęć jest zapoznanie studentów i studentek z teoretycznymi dyskusjami dotyczącymi sfery publicznej, z jej normatywnymi modelami związanymi z ideałami demokracji oraz konceptualizacjami konkretnych społeczno-historycznych zjawisk; rozwinięcie narządzi służących krytycznej analizie funkcjonowania sfery publicznej i jej wybranych obszarów (debaty medialne, sztuka publiczna).

Efekty kształcenia:

Student/ka

  1. ma podstawową wiedzę teoretyczną na temat różnych koncepcji sfery publicznej i ich uzasadnień (K1A_W01]
  2. definiuje podstawowe pojęcia służące do opisu i diagnozy stanu sfery publicznej (K1A_W05)
  3. rozpoznaje różne strategie udziału praktyk artystycznych w kształtowaniu sfery publicznej, w kontekstach historycznych i współcześnie (K1A_W12)
  4. analizuje praktyki społeczne, działania artystyczne i przekazy medialne pod kątem strategii argumentacyjnych i perswazyjnych, wzorców interakcji oraz relacji tego co prywatne i publiczne (K1A_U03, K1A_U05)
  5. samodzielnie znajduje informacje i realizuje zadania w zespole (K1A_K02)

 

Metody dydaktyczne – konwersatorium z elementami wykładu, dyskusja nad tekstem, studium przypadku

Sposoby i kryteria oceniania – warunkiem zaliczenia jest udział w zajęciach i lektura tekstów; ocenie podlega aktywność w dyskusjach, przygotowanie zadań i materiałów do zajęć, oraz końcowa praca pisemna.

Treści kształcenia: 

  1. Sfera publiczna i prywatna (Hannah Arendt)
  2. Sfera publiczna i jej przemiany w ujęciu Jürgena Habermasa
  3. Społeczeństwo obywatelskie i demokracja w działaniu (Matynia)
  4. Milczący i wykluczeni. Spór wokół liberalnej koncepcji sfery publicznej
  5. 5. Opinia publiczna i władza mediów
  6. Dyskursy medialne – analiza stylów komunikacji
  7. Obywatelskie nieposłuszeństwo
  8. Religia w sferze publicznej
  9. Alternatywne sfery publiczne i praktyki artystyczne
  10. Teatr publiczny i teatr alternatywny
  11. Sztuka publiczna i wytwarzanie publicznej przestrzeni
  12. Media społecznościowe i sieciowa sfera publiczna

 

Literatura

– Hannah Arendt, Kondycja ludzka, Warszawa 2000 (rozdz. II)

– Hannah Arendt, Nieposłuszeństwo obywatelskie, [w:] eadem, O przemocy…, W-wa 1999

– Jürgen Habermas, Strukturalne przeobrażenia sfery publicznej, W-wa 2007

– Seyla Banhabib, Trzy modele sfery publicznej, „Krytyka Polityczna” 2003, nr 3

– Walter Lippmann, Opinia publiczna, Kraków 2020

– Elżbieta Matynia, Demokracja performatywna, Wrocław 2008

– Rytualny chaos. Studium dyskursu publicznego, red. Marek Czyżewski i in., W-wa 2010

– Judith Butler, Zapiski o performatywnej teorii zgromadzeń, Warszawa 2016

– Ewa Majewska, Sztuka jako pozór? Cenzura i inne paradoksy upolitycznienia kultury, Kraków 2013

Sztuka ze społecznością, red. Jaśmina Wójcik, Warszawa 2018

 

 

Sfera publiczna – teoria i praktyka, dr hab. prof. UŁ Agnieszka Rejniak-Majewska